Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟΣΟ ΙΔΙΑ


ΤΟΣΟ ΙΔΙΑ     30.12.2014

Είσαι η γυναίκα 
των περασμένων, 
τόσο ίδια τόσο μοναδική
τόσο ατέλειωτα ερωτική 
και αγαπάς, ότι χάνεται 
στον χρόνο. 
Το ξεπερνάς ερωτευμένη 
ατέλειωτα χαμένη  στο μέλλον,
μυστήριο αν στο χθες 
κατοικούν εικόνες  του αύριο. 
Βρίσκουμε στο παρόν
τις φωτισμένες παραλίες
του χθες,
είσαι τόσο ίδια.  
Ξέρω τόσα μυστικά σου,
και όμως είσαι μια άγνωστη 
σκεπτική μάγισσα, 
πόσο η δροσιά σου
 θα με συναντήσει 
στο μέλλον, 
τότε που θα είσαι πάλι 
τόσο ίδια!!!

                                          ΠΟΙΗΣΗ  Σωτήρης  Σπηλιώτης

                                               ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΙΩΑΝΝΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ

                                                                                                                     29/12/2114

Μου λείπεις σαν κόλαση 
στο τέλος του χρόνου
και 'σύ περνάς 
μέσα απ' τα σωθικά μου 
καλά αλλού, μοναχή 
ξεσκίζοντας το μυαλό 
και την ψυχή,  
κάνοντας ζητιάνο την σκέψη 
και δολοφόνο τον έρωτα.  
Μια κόλαση είναι λίγη για δυο
σκέφτομαι αυτές τις μέρες 
που 'μαι μόνος .
΄Ετσι μου 'στειλε λίγο από 'κεί κάτω 
να μην αισθάνομαι για τ' αύριο 
ότι με πνίγει ο τρόμος,
μια κόλαση που σ 'αγκαλιάζω 
κι  αν δεν ακούς 
εγώ σου φωνάζω πως σ' αγαπώ
με καρφιά στα χέρια, 
με φωτιές που καίνε την μορφή σου 
στ' αστέρια... 
Μα εγώ δεν υπολογίζω την κόλαση 
μες την ψυχή μου, 
όταν μπορώ για ένα λεπτό μονάχα 
να  σ' έχω δίπλα μου καλή μου..
Σε λατρεύω!!!


                                                      ΠΟΙΗΣΗ  Σωτήρης Σπηλιώτης



                                                             ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ 

 



Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014

ΠΕΡΝΑΝ ΟΙ ΩΡΕΣ

                  28.12.2014


Περνάν οι ώρες 
σαν άσπρα χιόνια 
περνάν κτυπώντας 
μες την καρδιά.
Πόσο σ' αγαπώ
πόσο σ' αγαπώ
και 'σύ κοντά μου 
αφήνεις χρόνια 
να με ποτίζουν μ' αίμα 
φωτιά .
Δεν υποφέρεις, 
ίσως δεν ξέρεις 
τι είναι η αγάπη 
μες την καρδιά .
Δίπλα μου είσαι 
ακούς τι λέω από μια μέρα
 με παγωμένα φτερά.
Πόσο σ' αγαπώ!
Αν ακούσεις πάλι την φωνή μου 
δεν θα 'ναι ίδια όπως παλιά 
θα 'χει ραγίσει 
απ' την αγωνία 
σαν χαλασμένη βρύση 
που δεν ξεδιψά. 
Έλα κοντά μου 
να σ' αγκαλιάσω, 
εσύ βρες τον χρόνο 
μία φορά
εγώ να γίνω τ' αεράκι 
που σε χαϊδεύει καθώς φυσά. 
Αν θες λατρεία να μην σε χάσω  
 άσε να σ' αγκαλιάσω 
  με χιλιάδες φιλιά .
Περνάνε οι ώρες 
σαν άσπρα χιόνια 
περνάν κτυπώντας 
μες την καρδιά.
Πόσο σ' αγαπώ...

                                                  ΠΟΙΗΣΗ  Σωτήρης Σπηλιώτης

                                                      ΖΩΓΡΑΦΟΣ   ΓΙΑΝΝΗΣ  ΝΟΤΑΡΟΠΟΥΛΟΣ




Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ

                                                                                                            27/12/2014


Μπορείς να στείλεις 
ένα μήνυμα αγάπης,
μπορείς να στείλεις
ένα μήνυμα σιωπής.
μπορείς ν σώσεις 
μια στιγμή ίσως αυταπάτης, 
ερωτικής δυστυχισμένης προσμονής.
Μπορείς τα θέλω και 
τις υποσχέσεις 
να μην τις ξέχασες 
την τρίτη μέρα σου κοντά
σε μια φίλη που σε πήρε από 'μένα 
σε μια φίλη που τα στήθη μου πονά. 
Ίσως καταλαβαίνω τώρα 
πως η ζωή με δυσκολία περνά 
μέσα απ' το στήθος 
και τα μέρη της καρδιάς μου
αφού δεν σ' έχει δίπλα της ερωτικά. 
Πόσο πόνω χαμένη μου ελπίδα 
φως απο κόλαση
μες τα μάτια στην ψυχή 
αισθάνομαι αυτές τις μέρες 
που δεν σε είδα, 
που δεν άκουσα την θεϊκή φωνή. 
Αν μ' αγαπούσες θα 'σουνα κοντά μου 
έστω κι έτσι από μακρυά 
δεν θ' άφηνες μόνη την καρδιά μου 
δακρυσμένη να μην μπορεί 
κι όμως να σιωπά. 
Μπορείς να στείλεις ένα μήνυμα αγάπης, 
μπορείς να στείλεις ένα μήνυμα σιωπής, 
να 'σαι σίγουρη δεν θα ναι αυταπάτης,
μα μιας τεράστιας ερωτικής
δικής μου προσμονής !!!


                                                      ΠΟΙΗΣΗ  Σωτήρης Σπηλιώτης



Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

                                                                                                                            26/12/2014

Tι να πω για 'σένα 
όταν τα βράδια σε σκέφτομαι μονάχη, 
όταν ο πόθος μου φέρνει ένα δάκρυ, 
και σε λαχταρώ να φιλάς ηδονικά
το κορμί μου να με κυριεύεις 
μέσα στην ηδονή μου.
Ζηλεύω την θάλασσα που σ' αγκαλιάζει 
όταν μιλάς η ψυχή μου αναστενάζει 
μόνο μ' αλήθειες με κοιτάς 
μ' αυτό το βλέμμα 
και μου λες ότι μ' αγαπάς 
και 'γώ  σε νιώθω να με φιλάς.
Ξέρω ότι δεν μου ανήκεις, 
ξέρω ότι θες να ζήσεις
σ' αδυσώπητες κρυφές ελπίδες, 
με κρατάς στα χέρια σου
κι όμως λες δεν με είδες. 
Να 'ταν ο έρωτας καρδιά μου 
μια αμαρτία, 
μια κόλαση, να την πληρώσω
μέσα τα μάτια σου μόνο να σώσω 
τον πόθο  μου  όλο να σου δώσω
και ας πνιγώ μόνο να 'ναι 
στην αγκαλιά σου
κρυφό μου όνειρο 
θα 'μαι για πάντα δικιά σου...

ΠΟΙΗΣΗ      Σωτήρης Σπηλιώτης






ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ

                                                                                                            26/12/2014

Αισθάνομαι ακόμη τα χείλη σου 
να μ' αγγίζουν, να ρουφάνε την ζωή 
να σκορπάνε αισθήσεις
μαλακά, δυνατά, παθιασμένα 
να περνάν την ανάσα σου
που καίει σαν φωτιά. 
Αναδύουν στο πάθος μυστικά 
τις φλόγες του κορμιού 
και μιλάνε χωρίς ήχο
μόνο με τις αισθήσεις 
μόνο με το απαλό άγγιγμα
ανάσα μπερδεμένη 
με ευωδιές ηδονής κορμιού
και με τα γιασεμιά του Αυγούστου.
Μες σ' ένα χειμώνα Χριστουγέννων 
όνειρα ανάκατα, φλόγες, υγρασία
και φιλιά παιδικά
σε ώριμους χυμούς ηδονής 
μυρίζεις θέλω και μη,
σαν παρθένα θεά που η θνητή αγάπη 
πεθαίνει μπροστά της λέγοντας άψυχα 
στο τελευταίο βλέμμα σε λατρεύω .
Ναι, σαν θεά
τα φιλιά σου έδιναν εχθές 
την ευλογία του παθιασμένου κορμιού. 
Ναι, του κορμιού που θέλω,
της αγάπης που παλεύω να κρατήσω
παραδομένη στα χέρια μου.
Του πάθους που αρρωσταίνει τα χείλια μου 
από πόθο 
όταν δεν ακουμπάνε το δηλητήριο 
που έχεις στα δικά σου χείλη ...
Τρομαγμένος σε φιλώ 
και προσπαθώ να κρατήσω 
τα φτερά σου άγγελου κλειστά
μέσα στα χέρια μου με τα χείλη μου
και να σε δαμάσω με τα φιλιά μου.
λέγοντα σου πόσο σ' αγαπώ, 
πόσο σ' έχω ανάγκη, 
πόσο σε θέλω , φιλα με έρωτα μου 
το ξέρω ότι μ' αγαπάς!!! 


                                                      ΠΟΙΗΣΗ  Σωτήρης  Σπηλιώτης

                                                            ΖΩΓΡΑΦΟΣ  ΑΡΕΤΗ ΚΙΟΣΙΔΟΥ

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΕΡΩΤΑ


                                                                                                              25/12/2014

Έκλεισαν τα όνειρα 
μακρυά σου
σαν χιόνια αόρατα
παγώνουν την χαρά, 
αφήνουν πίσω 
παγωμένες ψυχές
ακίνητες στιγμές 
και θλίψη. 
Χριστουγεννιάτικη θλίψη,
ερωτική θλίψη, 
σε θέλω, σε ζήτω 
σε ψάχνω μόνος
και  μου λες 
όταν τρυφερά σε φιλώ 
όταν στην αγκαλιά μου σε ποθώ
μου λες δεν μπορώ 
σ' αγαπώ  
σε θέλω μα άργησες 
και κοιτάς αλλού
μακρυά σ' αυτά 
που θεωρείς κοντά σου. 
Χιονίζει μέσα μου, 
χιονίζει όταν σε κοιτώ από χαρά 
μα με παγώνουν τα σύννεφα.
Ποσό σ' αγαπώ  
θα το καταλάβεις  
μόνο όταν αυτός ο χειμώνας
γίνει καλοκαίρι για την καρδιά σου,
θα το καταλάβεις
όταν σταματήσω ν' αναπνέω 
για 'σένα, όταν δεν υπάρχω 
στ' αλήθεια,
όταν γίνει η πραγματικότητα 
θλίψη, η αγάπη σκοτάδι 
και 'γώ ένα όνειρο
που θα σ' αγκαλιάζει κάθε βράδυ 
που θα σε φιλάει παντού στο κορμί 
που θα σ' έχει δίκη του στο σκοτάδι
και στο φως.
Ένα όνειρο όχι θλίψης 
μα καταιγίδας χιονιού, 
καμμένης σάρκας από ηδονή,  
από αισθήματα πάθος και πόθο 
που ιδανικά θα επιτρέπουν 
σ' αυτόν τον έρωτα να σφαδάζει 
μέσα σε νεκρούς παγωμένους
και να μεγαλώνει ν' ολοκληρώνεται
να κυριεύει εμάς.
Μόνο αυτή η αγάπη μου ανήκει 
μόνο αυτός ο έρωτας
είναι ο δικός σου στα όνειρα,
μόνο αυτή η χαρά θα διώξει 
την θλίψη της μοναξιάς, 
και θα δώσει ανοιξιάτικα αρώματα 
από σκόρπια τριαντάφυλλα, 
στην πονεμένη μου ψυχή. 
Μα ακόμη είμαι στον χειμώνα 
και υποφέρω 
χιονίζει όλα παγώνουν 
μα οι αισθήσεις της αγκαλιάς σου, 
τα φιλία σου με κρατάνε ζεστό .
Αντέχει να χτυπά η καρδιά 
όταν η ανάσα σου με τρύπα 
όταν τα χείλη σου ακουμπάν 
τρυφερά στα δικά μου 
κι οι μικρές κραυγές σου 
γίνονται βογκητά ηδονής 
μέσα σ' ένα μακρινό ερωτικό θέλω .
Ποσό μικρή είσαι ,
ποσό ερωτευμένος είμαι 
και ποσό τρομακτικά όμορφα 
Χριστούγεννα  μ' αγκαλιάζουν 
μόνο με την σκέψη σου
όταν είσαι εδώ δίπλα μου, 
μακρυά μου, μα τόσο κοντά..
Χιονίζει , ωωω τι υπέροχα Χριστούγεννα 
έρωτα μου!!!

                                        ΠΟΙΗΣΗ   Σωτήρης  Σπηλιώτης