ΣΜΥΡΝΗ ΘΑΝΑΤΟΥ

                                                                                 12/09/2014

Το μαύρο στα κύματα 

το μαύρο στη βόλτα 

το χαμόγελο και μια υποψία 

μήπως δω την ιστορία 

να ζωντανεύει.  

Τους θρύλους να γίνονται εικόνες

και 'κείνο το θλιμμένο ηλιοβασίλεμα 

με τα καταραμένα κύματα

μήπως μου φέρει τα απομεινάρια 

του παρελθόντος στα μάτια μου. 

Πίσω από μια ακριβή ποιότητα 

μια ακριβή θυσία από ζωές 

από θλίψη από μαρτύρια

καταραμένη πόλη. 

Τα φαντάσματα σε στοιχειώνουν 

και τα κλάματα των πνιγμένων παιδιών

φρίκη η θάλασσα σου μελανή 

απ' τον θάνατο και το αίμα

των ανθρώπων. 

Κλεμμένες θυσίες 

σε βυζαίνουν οι άπιστοι 

βυζαίνουν την ιστορία

που τους παρέδωσαν οι σύμμαχοι

Σμύρνη του θανάτου. 

                                                                      Σωτήρης  Σπηλιώτης

                                        

ΑΓΓΕΛΩΝ ΧΑΔΙ

                                                                         11/09/2014

Υπάρχει κάτι

μεγαλύτερο από αγάπη

ένα συναίσθημα 

πιο πάνω από ζωή

που ίσως τύχη 

ή και μια αυταπάτη 

μας το προσφέρει

σε μια όμορφη στιγμή.

Θα 'λεγα είναι 

μια απλή συνωμοσία

είναι η ουσία, ένα πάθος 

φανερό,έχει ουσία ν' αγαπάς

χωρίς να λες ποτέ την λέξη

σ' αγαπώ. 

Μπορεί να ζήσεις μια ακόμα εμπειρία,

ένα ταξίδι, ένα έρωτα τρελό

μα τελικά μια είναι η ουσία

όταν αισθάνεσαι 

αυτό που θέλω να σου πω.

Υπάρχει κάτι 

μεγαλύτερο από αγάπη 

αγγέλων χάδι, 

το ονόμασα εγώ.

                                  Σωτήρης    Σπηλιώτης

Ο δρόμος των ερωτευμένων

              10/09/2014

Στα παιχνιδίσματα της γης 

συναντηθήκαμε

σ' ηλιοβασιλέματα ζωής 

μαζί βρεθήκαμε. 

Τώρα ο χρόνος κυνηγάει 

να βρει τ' αύριο

πότε στην Σμύρνη 

πότε στην Πόλη

μέσα από κλειστό παράθυρο

ή σ' ένα βρώμικο παράδεισο.

Μπορεί να ήσουν η βροχή 

ή ένα άγαλμα 

μπορεί να ήσουν η ψυχή 

που η τελευταία αναπνοή 
στην καταστροφή

την αγάπη έκλαιγε μες σ' ένα παρανάλωμα.

Εκεί το τέλος την αγάπη έπαιρνε 

σ' ενός αιώνα ένα ταξίδι

στης καταστροφής 

ένα κατάστρωμα. 

Τώρα σε βρίσκω σαν ένα πουλί 

ή μια νεράιδα 

ελεύθερη χωρίς μια σκέψη

που μπορεί να κλέψει 

την χαρά σου μ'  άλλονε.

Τώρα όλα αυτά τα δαχτυλίδια σου

σε κάνουνε θεά καθώς αναζητάς 

όλα τα χαμένα στολίδια σου

στο ραντεβού  πριν απ´ τον θάνατο

έκλαιγες αγάπη μου και μ' έκανες αθάνατο. 

Τώρα γυρνώ κοντά σου στης Σμύρνης 

τα χαράματα 

εκεί που οι άγγελοι μας φυλάνε 

αιώνια από της γης τα δράματα. 

Σε φιλώ γλυκά στο στόμα 

με μια αγκαλιά στο σώμα 

όλο στοργή κι απόγνωση 

ίσως δεν ήσουν εσύ που μ' έκλεψαν 

στο φως μες σε μια κόλαση.

Δεν ξεπερνώ ποτέ εσένα και τα μάτια σου 

καθώς ζητώ να βρω τα χαμένα τα κομμάτια σου
εδώ στης Σμύρνης το κακό συναντηθήκαμε

και με λυγμούς δάκρυα στα μάτια ξανά χαθήκαμε. 

Προτιμώ μες την ζωή να κυλιέμαι σε μιαν άβυσσο 

που κάθε αιώνα για ένα λεπτό θα με πάει στον παράδεισο.

Όλο σε χάνω κι όλο κλαις για τα δαχτυλίδια σου

αυτά που σου 'χω κρυμμένα στ' ουρανού 

κρυφά στολίδια σου.

Σ' αγαπάω κι όλο λες

ίσως αύριο να 'μαστε όπως χθες.

Στα παιχνιδίσματα της γης

συναντηθήκαμε

σ' ηλιοβασιλέματα ζωής 

μαζί βρεθήκαμε...

                                Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΠΟΙΗΤΗΣ

                                                                      3/9/2014

Είναι ο καιρός

ξέρεις εσύ

είναι αυτή η θαμπάδα της μέρας, 

αυτά τα ήσυχα πρωϊνά, 

η αδύνατη λιακάδα

και καμιά στάλα στο μέτωπο. 

Αχ εσύ ξέρεις 

ότι όλα αλλάζουν σιγά σιγά 

είναι τελικά ο ήλιος ελευθερία 

είναι αυτό που μας πασπαλάει

με ζάχαρη κι έρωτα τις μέρες

ή μήπως και τώρα 

θα έχουμε τις ευκαιρίες

να δούμε μέσα από τα τζάμια της βροχής 

μέσα από τα χιόνια

εσύ ξέρεις. 

Κάτι συρματόσχοινα με κάνουν 

να θέλω να φύγω

νομίζω ότι θα δέσουν τις μέρες 

θα μικρύνουν τ' απογευματινά

και θα κλέψουν όλες τις Ανατολές του ήλιου. 

Ναι θέλω να φύγω σου λέω 

και 'σύ μου λες ότι ξέρεις 

συνεχίζω όμως να παλεύω με τις ελπίδες

θα μου παγώσει τ' αύριο το κορμί, 

θα χάσω την ζεστασιά της μέρας

και μια θλίψη θα με πηγαίνει 

Ανατολή, Δύση, Ανατολή, Δύση,

τόσο γρήγορα. 

Εσύ ξέρεις και 'γώ σου λέω 

και σπάω τα συρματόσχοινα και φεύγω 

κυνηγώντας το καλοκαίρι 

ξέροντας ότι  θα σπρώξω 

λίγο τον χειμώνα πιο πίσω

εσύ ξέρεις και χαμογελάς

ναι το ίδιο θα έκανες και ΄σύ 

αν ήσουν ποιητής ...
        
                  Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ

ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ

                                                           1/9/2014

Εσύ κλαις

κάτω απ' τα αστέρια

του καλοκαιριού

κοιτώντας πόσο λαμπερή 

μπορεί να είναι μια αγάπη. 

Καρφιτσωμένη εκεί ψηλά

μας παίζει η ζωή 

σαν απογευματινό παιχνίδι, 

σαν ιδρώτας της ψυχής. 

Αόρατος είναι...
Τα παλιά αυτά που μας κλέβουν 

απ' τα όνειρα το αύριο

και μας πάνε πίσω εκεί

στα καλοκαιριάτικα βραδινά 

κάτω απ' τα αστέρια

που μας κάνουν να θέλουμε 

να πάει πίσω όλη η ζωή... 

                              ΠΟΙΗΣΗ   Σωτήρης  Σπηλιώτης

                                                  Ζωγράφος    ΦΩΤΕΙΝΗ  ΠΑΠΠΑ