ΑΓΑΠΗ

  08/04/2014
Αγάπη

Η ανάσταση της ζωής 

με την δύναμη του ανθρώπου, 

χαρίζει μόνο χαμόγελα.

Η αληθινή αγάπη 

ει ναι πιο πάνω 

από τον κόσμο,

πιο πάνω 

από τον ουρανό και την γη.

Είναι εκεί κοντά  στους αγγέλους 

όταν μαζεύονται  στο παράδεισο, 

για να ακούσουν τον Θεό, 

μια ανάσα κοντά μας…

                                     Σωτήρης  Σπηλιώτης

                                  εργο  ΣΟΦΙΑ  ΚΩΤΣΑΛΗ

ΤΟ ΛΑΘΟΣ

     07/04/2014

Το λάθος

Περιμένεις

τώρα  να με δεις, 

να έρχομαι μες την βροχή, 

καθώς στα παράθυρα 

πέφτει το σούρουπο. 

Κάθεσαι εκεί 

στα ξύλινα καθίσματα, 

απέναντι από τον δρόμο

 με τα κυπαρίσσια, 

και με περιμένεις .

Ίσως να είσαι ερωτευμένη 

ακόμη  μ έμενα, 

που σε πλήγωσα τόσο 

ο δυνατός αέρας   σε κάνει 

να ξυπνάς τις αναμνήσεις. 

Βρεγμένες  αναμνήσεις 

σαν τα δακρυσμένα 

μάτια σου,  περιμένεις

δίπλα στον ιστό της αράχνης

με την σκέψη σου, 

μες σ ένα δάσος πάχνης.

Σαν να τα βλέπω όλο αγωνία

αυτά τα μάτια τα πονεμένα 

να κοιτούν τον δρόμο,

 και να με περιμένουν εκεί απέναντι

 στις σκιές. 

 Να περιμένουν εμένα 

που δεν ξεκίνησα ακόμη,
μπορεί να έκανα λάθος...

                             Σωτήρης  Σπηλιώτης

                                               εργο   ANGELA

ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙΣ ΕΡΩΤΑ

           05/04/2014
Ξεχειλίζεις έρωτα.

Ξεχειλίζεις

από έρωτα και αγάπη, 

ξεχωρίζεις 

σαν από αγγέλου χάδι.

Θύελλα είναι αυτό που έχεις 

στην ψυχή σου, 

θύελλα που σκορπάει τα φύλλα 

της ζωής σου. 

Το χαμόγελο σου 

είναι αλήθεια 

το κορμί σου, 

από νεράιδας παραμύθια. 

Με σκορπάς, 

σ όλη την  οικουμένη 

να σε ψάχνω 

ιδανικά ερωτευμένη. 

Όταν φεύγεις,

η ζωή σύννεφα γεμίζει ,

βρέχει και το κορμί μου νομίζει 

ότι σέρνεται, 

πάνω σε λασπωμένους βράχους .

Δεν υπάρχω ,

όταν ο πόνος με κοιμίζει, 

έλα κοντά μου, 

σ ένα χαμόγελο σ ένα γιοφύρι 

να περάσω πάντα δίπλα σου να είμαι, 

και αν σε φτάσω  στα σκοτάδια θέλω φως,  

αλλιώς ας είμαι  μες την κόλαση  τυφλός.

Ξεχειλίζεις 

από έρωτα και αγάπη, 

ξεχωρίζεις 

σαν από αγγέλου χάδι.

                                      Σωτήρης   Σπηλιώτης

ΜΕ ΞΕΧΑΣΕΣ

     04/04/2014

Με ξέχασες

Κι όμως με ξέχασες,

όρκοι και δάκρυα

ξενύχτια  και χάδια,

κοιτάγματα στα μάτια 

 όνειρα παλάτια,

 χάθηκαν μακριά .

Δεν Πέρασες,  

ούτε ένα βροχερό απόγευμα,

ούτε  σ όλες τις στιγμές

που φοβόμουν μακριά σου. 

Ούτε όταν ο αέρας 

που έστελνα ,

σε χάιδευε τα Μάλια σου 

και σε περίμενα. 

Πρωινά και βράδια 

με ποτά και με τσιγάρα ,

κοιτάζοντας μες σε καθρέφτες 

μήπως σε  βρω στα είδωλα... 

Σκιές  από τα λόγια

που έλεγες σιγά,

κοντά στο πρόσωπο μου 

μέσα σε πάθος. 

Σε λατρεύω σε θέλω ,

 έσκυβες τα μάτια 

γιατί όλα μα όλα, 

ήταν ψέμματα τελικά,

κι ετσι  με ξέχασες 

όπως τα φαντάσματα ,

που είχες στην καρδιά...

                                   Σωτήρης   Σπηλιώτης

                                                       εργο         ANGELA

ΧΑΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ

    03/04/2014

Χάθηκαν οι ελπίδες

Ξεθώριασαν οι χαμένες 

ελπίδες,

περίμεναν πάντα τα δικά σου 

φιλιά την αγάπη σου.

Χάσανε την δύναμη  στις στροφές

του χρόνου,

έδιωξαν τα αστέρια από του ουρανού 

την αγκαλιά.

Τώρα μια μια σβήνουν πέφτοντας 

στη γη,

άλλες  απότομα με κραυγές  μέσα 

στη σιωπή,

και μερικές ανοίγοντας τα φτερά

για τελευταία φορά.

Όλες σκέφτονται εσένα

μερικές χαμογελούν,

για τα όνειρα που έκαναν

όταν από κει ψηλά έβλεπαν...

Πόσο με αγαπούσες κάποτε,

πόσο τα αχνάρια της καρδιά σου 

περπατούσαν πάνω στο ίδιο δρόμο

μαζί μου. 

Ας ήταν έρημος,

τώρα  απελπισμένες 

οι ελπίδες μας αγκαλιασμένες

οι δικές σου και οι δικές μου,

σαν καμένες  στιγμές που κάποτε 

ήταν ευτυχισμένες,

το τέλος ζητούν.

Χάνονται στον γκρεμό,

 Εκεί που τα μάτια  δακρυσμένα,

μόνο  πόνο και χαμένες ελπίδες

κοιτούν.

                              Σωτήρης     Σπηλιώτης

ΑΞΗΜΕΡΩΤΑ ΒΡΑΔΙΑ

            02/04/2014
Αξημέρωτα βράδια

Πόσα παραμύθια  να σου πω 

για μικρές χάρες του έρωτα,

τι κι αν θέλω, δεν θα δω 

της νύχτας  τα κρυφά σεντόνια 

τα ασιδέρωτα. 

Πόσο μ αγγίζουν οι φωνές, 

οι μυρωδιές 

το πάθος της στιγμής,

 μεγαλείο 

όμορφο  και εσύ μου λες ,

ότι ξεδιψάς όπου αλλού μπορείς, 

παρα  σε ένα σώμα γυναικείο 

μ΄ αγγελικές γραμμές ατελείωτο. 

Ναι θέλεις  να  κάνεις έρωτα 

κατεστραμμένη σκέψη άρρωστη,

κόλαση η ζωή  δεν την αγγίζεις,  

μεσ του μυαλού τα σύννεφα
είσαι σ ανάρρωση. 

Αυτά που δεν σε παθιάζουν 

το πρωί   να ερωτευτής, 

να την σκεφτείς πρόστυχα 

και να την κάνεις έρωτα. 

Πόσα παραμύθια να σου πω

για μικρές χαρές του έρωτα,

χάνεις  δεν σου ζητώ να δω 

μα σε λυπάμαι , 

όταν περνάς τα βράδια τ αξημέρωτα .

                                   Σωτήρης  Σπηλιώτης

                                                         εργο        ΜΑΡΙΑ ΧΩΡΕΜΗ

ΠΡΩΤΗ ΑΠΡΙΛΗ,

          01/04/2014
Πρώτη Απρίλη

Αυτόν τον μήνα 

θέλω  να σ αγαπήσω 

και εσένα και εσένα, 

μα με κοιτάζεις απλώνοντας τα ρούχα 

η όταν τα σιδερώνεις, 

όταν ζωγραφίζεις και είσαι αφοσιωμένη

 στην τέχνη, 

η σ ένα μπαράκι όταν είσαι κολλημένη,

και  κολυμπάς

 στην  απουσία της στιγμής. 

Μπορεί να με κοιτάς περνώντας δίπλα μου 

σ ένα δρόμο και προσέχεις 

μην σε κλέψουν την καρδιά, 

η μη σε πατήσει 

το αυτοκίνητο που μαρσάρει δίπλα,

και εσύ περνάς τόσο κοντά μου. 

Μυρίζω το άρωμα σου 

εσύ στην πόλι  λουσμένη 

με αρώματα αιθέρια,  

η εσύ ιδρωμένη 

από τον κόπο στο χωριό από δουλειά, 

και όμως με κοιτάς 

και εγώ θέλω  να σ αγαπήσω .

Σ εκείνο 

το μαγικό νησί, 

η σ εκείνη την πλαγιά 

που μένεις μόνη

ξεχασμένη. 

Μου λείπεις 

σε θέλω ,

σε σκέφτομαι ,

και εσύ είσαι μόνη 

στην ψυχή, είσαι η νοσοκόμα,

είσαι η δασκάλα η νοικοκυρά, 

η εργαζόμενη  σ εργοστάσιο, 

εσύ που σκέφτεσαι πολλά, 

η εσύ που θέλεις μόνο έρωτα 

και ένα σύντροφο εσύ η μόνη. 

Εγώ σήμερα θέλω να  σ αγαπήσω 

κι εσένα κι εσένα, 

και δεν μπορώ να διαλέξω , 

εικόνα φωτογραφία άρωμα στάση

 χαμόγελο ευαισθησία ηλικία ,

 μου αρέσεις εσύ που  είσαι  μικρή 

μα με μαγεύει και η ηλικία  η σωστή. 

Το σώμα σου το πάθος το αληθινό

 η το ψεύτικο χαμόγελο,  

και  περισσότερο αυτό που θέλεις  εσύ …

 Περνάνε τα λεπτά η ώρες η μέρα

 και εγώ μένω μ όλα αυτά, 

 σε μια άλλη μέρα, στην συνέχεια του μήνα 

  χωρίς το άρωμα σου ,
κι εσύ μόνη...

                                                          Σωτήρης  Σπηλιώτης

                                                                   εργο   ΑΝΤΖΕΛΑ