ΠΟΘΟΣ

                                                          8/6/2014       

Ίσως στα πιο κρυφά μας όνειρα 

όταν ο έρωτας καλπάζει 

πέρα από την λογική

μπορούμε κι απλώνουμε τα χέρια 

και με τα δάχτυλα αγγίζουμε την φωτιά. 

Αν ήσουν εκεί 

την κατάλληλη στιγμή στο χρόνο,

στο πάθος του γυμνού κορμιού σου 

μπορεί να ΄μουν ο αιχμάλωτος, 

ο καταδικασμένος στο κρεββάτι σου 

να υπηρετώ αυτό το θεϊκό κορμί. 

Γυναίκες !!!

Με τόσα κάλλη, τόσα πάθη 

κορμιά που ζητούν ένα άγγιγμα, ένα χάδι ,

ένα φιλί στον ώμο, ένα σφίξιμο στην κοιλιά,

την επαφή απ΄ αγγελικά χάδια 
και τον μαγικό έρωτα 

που ακόμη και τα μοιραία μαλλιά 

σαν μαστίγια ηδονής 

θα συμμετέχουν  στην ανάταση μιας έκρηξης. 

Ωωω πόσο σε θέλω! 

Ο χρόνος δεν μπορεί να γιατρέψει 

αυτήν την πληγή της καρδιάς μου 

ούτε να ελευθερώσει την σκέψη μου

από κοντά σου... 

Απ΄ το διαμαντένιο κλουβί του πόθου για σένα 

ένα χάδι μόνο στο κορμί σου 

θα μ΄ ελευθερώσει...

                               Σωτήρης  Σπηλιώτης

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ

                                                         7/6/2014

Βλέπω μια αγάπη 

στη ματιά σου

μια λάμψη ένα τώρα 

μα δεν μπορώ.

Δεν σε νοιάζει κι αν περιμένεις 

την θλίψη ή μια μπόρα 

λες δεν μπορώ.

Αν δεν είχες όλα αυτά 

που ονειρευόσουν

στην όμορφη ψυχή σου

ανάσες θα 'παιρνες στιγμής

ζωή μου απ' την ζωή σου.

Δεν μπορώ...

                                                           Σωτήρης  Σπηλιώτης

Η ΑΥΛΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ-ΠΟΙΗΣΗ - POETRY ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ (+playlist)

ΤΑ ΠΑΛΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ-ΠΟΙΗΣΗ - POETRY ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ

ΤΡΑΓΙΚΟ

                                                                       4/6/2014

Ορθάνοιχτα μάτια λυπημένα απορημένα
ξεχασμένα δάκρυα παγωμένα 

δυστυχισμένα

είναι η τραγική μοίρα των απογόνων μας

όταν μετά από πενήντα χρόνια 
μετά από έναν αιώνα

οι ξένοι από ανεπτυγμένες χώρες της Ασίας, 

της Αμερικής, της Ευρώπης, της Αφρικής

θα 'ρχονται στην πιο γραφική χώρα 
του κόσμου

για να μπορέσουν να δουν πως ήταν

στο παρελθόν οι πόλεις, τα χωριά, τα κράτη, 

λήθη λήθη στο μέλλον. 

Θα 'ρχονται από ένα μέλλον 
ίσως και τριών αιώνων μπροστά,

σ' ένα παρελθόν μιζέριας για να δουν ότι έχει 

απομείνει από ένα περήφανο ελληνικό λαό,

έναν αρχαίο λαό που συρρικνωμένος 

απ' την φτώχεια απ' την οικονομική εξαθλίωση

απ' τις πολιτικές ανθρώπων και κτηνών

θα 'χει χάσει κάθε δεσμό με την πραγματικότητα του μέλλοντος. 

Ένα καλό παράδειγμα για 'μάς τώρα θα 'ναι

να πάμε σ' ένα ζωολογικό κήπο .

Εκεί θα μπορέσουμε μέσα στους περιορισμένους χώρους

των ζώων να νοιώσουμε λίγο

απ' το μέλλον των απογόνων μας.
Τώρα...

Κοινωνικό μέρισμα, επίδομα ανεργίας, βοήθημα, κοινωνικά παντοπωλεία, συσσίτια στην εκκλησία,

ρούχα απ' την εκκλησία και από τους δήμους.

3.000.000 εκατομμύρια άνεργοι 

κάτω από το επίπεδο της φτώχειας,

δίκες μέσα στην βουλή, υπεξαιρέσεις μεγάλων οικονομικών ποσών,  σκάνδαλα οικονομικά, προδοσίες

έναντι του Κράτους και των πολιτών

και μια μειοψηφία συνεργάτες Ευρωπαίων 
εθνοκαπιταλιστών  να εξακολουθεί να κυβερνά

με μια μικρή μειοψηφία 20 %. 

Η Ελλάδα επιτέλους αιχμάλωτη 

για τους εχθρούς της προχωράει μέσα σ' ένα κλουβί 

τον δρόμο της αναρχίας της οπισθοδρόμησης

και της κατοχής. 

Η δημοκρατία μέσα στον πάγο παλεύει 

με κεντρώες κι αριστερές αγωνίες για ένα μέλλον 

που κι αυτό ορίζεται πίσω από λευκές σελίδες ιδεολογίας σαν άγνωστο…
Άυριο...

                                Σωτήρης   Σπηλιώτης

                                                εργο    ΔΗΜΗΤΡΑ ΗΛΙΟΥ

Η ΖΩΗ ΜΑΣ

      2/6/2014

Προσπαθώ να καταλάβω

που κυκλοφορείς

με σχισμένα παντελόνια 

αν κρυώνεις ή τι ποθείς

ανάμεσα σε κύματα 

και δρόμους αντοχής.

Εσύ να τρέχεις και 'γώ να σταματώ

κάθε  φορά να γράφω

και να συζητώ ν ονειρεύομαι

και 'σένα  με πόθο να κοιτώ

στα μάτια τα μελιά

τα θέλω σου να βρω .

Πότε σ' ένα δρόμο με βροχή 

και πότε σ' άλλο κόσμο 

χωρίς καμία ενοχή, 

είσαι εσύ μωρό μου

εξωπραγματική 

ή έχεις ένα πόνο 

που κλαίει στην ψυχή. 

Έτσι τρέχεις όλο 
σε νέα μαγαζιά 

και ψάχνεις τ' όνειρο σου 

σε δύσκολα λεπτά 

προσπαθώ να καταλάβω 

γιατί χαμογελάς 

κι όλο σ' ακολουθώ 
όπου και να πας 

έτσι τρέχω μαζί σου 

σαν δικός σου εραστής

σαν άντρας και ιππότης 

για εσένα επιφανής .

Προσπαθώ να καταλάβω 

πόσες ζωές ζεις

μέσα σε μια μέρα  

δική σου επιλογής

και χαμογελάω 

όταν χαμογελάς

 όταν σε βλέπω όλο 

άλλους να κοιτάς. 

Όπως καταλαβαίνεις 

έχεις μια ακόμη ζωή

αυτή που μου χαρίζεις

εμένα κάθε πρωί …

                                    Σωτήρης Σπηλιώτης

                                                 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΣΤΟΝ 21 ΑΙΩΝΑ

                                                                        01/06/2014

Προδομένες στιγμές 

είναι οι στιγμές οι δικές σου

οι στιγμές οι δικές μου 

οι στιγμές μας. 

Αυτές που ίσως σήμερα κάνουν

την φύση ορμητική 

απέναντι στην αλαζονεία της εξουσίας

που τολμάει να μιλάει

για την σωτήρια ενός ξεπουλημένου λαού

αυτές οι στιγμές που αφήνουν τα νεκροπούλια 

κρυμμένα στην φωλιά τους.

Στιγμές που ελευθερώνουν τις σκέψεις να πετούν 

πάνω από τους χαρταετούς

ανάμεσα στα σύννεφα κοιτώντας το αύριο

είναι οι προδομένες στιγμές. 

Χρόνια αιώνες τα ίδια πρόσωπα 

που χρημάτισαν εξουσία  με τα τσιράκια τους

πρόδωσαν όπως οι δοσίλογοι

απέναντι σε μια δικαιοσύνη που δεν υπάρχει

μέσα σ' ένα κράτος που γελάει 

ειρωνικά στα παιδιά του

τις ελπίδες μας και τα βήματα μας στο μέλλον .

                                     Σωτήρης Σπηλιώτης

                                                             εργο      ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΡΑΠΑΝΤΖΙΚΟΥ